Organisatie - vzw Mensen van de weg
Waarden en normen zijn bepalend voor de wijze waarop wij met elkaar omgaan en de manier waarop wij onze samenleving inrichten. Ze dragen ook bij aan het gevoel van samenwerking en onderlinge betrokkenheid.
Waarden vormen ook het fundament waarop organisaties zijn gebouwd. De organisatie moet een goede samenhang vertonen tussen de persoonlijke waarden van de medewerker en de waarden van de organisatie.
De organisatie moet goed op de hoogte zijn van de waarden en normen van de doelgroep. Hoe beter je op de hoogte bent van hun waarden en normen, des te gemakkelijker het is de standpunten en het gedrag van de ander te begrijpen.
Onder waarde verstaan we dat het iets heel belangrijks in een mensenleven of voor een organisatie vertegenwoordigt en dat een waarde richting geeft aan het handelen. De betekenis van een waarde is open, waardoor we, persoonlijk of de organisatie, steeds opnieuw uitgedaagd worden te onderzoeken wat de waarde in een bepaalde situatie betekent.
“Mensen van de Weg, vzw” wil als organisatie achter enkele uitgesproken waarden staan en in de praktijk doen waar we in theorie in geloven. Of tenminste het proberen.
Zowel voor onszelf als voor de doelgroep geldt dat waarden ontstaan afhankelijk van veel factoren zoals opvoeding, levensbeschouwing, levenservaring en levensomstandigheden.
Wie de waarden van de doelgroep wil kennen en waarderen in respect voor hun eigenheid moet zicht krijgen op het netwerk van bovengenoemde factoren.
Wie uit de set van waarden van de doelgroep waarden licht, negeert of over beklemtoont, riskeert dat mensen de samenhang kwijt raken, in verwarring geraken over hun relatie tot de omgeving. Dit kan tot uiting komen in onverschillig gedrag, onzekerheid, inconsequent gedrag of door met de massa mee te lopen.
Misschien is het goed algemene waarden te duiden, die voor iedereen gelden en die de kern vormen van samenleven.
Vier algemene morele principes voor het samenleven van mensen zijn, meerderheid en minderheden:
1. Het principe geen schade toebrengen
2. Het principe van weldoen. Men behoort goed te doen en het goede te bevorderen. Het ‘goede’ doen hoeft niet altijd prettig te zijn. Eerlijkheid kan soms heel onaangenaam zijn. Het ‘goede’ doen geeft u uiteindelijk wel een goed gevoel.
3. Het principe van autonomie. Men behoort de eigenheid, uniciteit en met name de eigen keuzen van anderen zoveel mogelijk te respecteren.
4. Het principe van rechtvaardigheid. Men behoort in handelen en praktijk gericht te zijn op een gelijke behandeling van anderen en op een faire verdeling van lusten en lasten.
DOELSTELLINGEN
De geschiedenis van onze Voyageurs, Manoesjen, Roms (allochtone en buitenlandse) is bepaald en zwaar getekend door een opeenvolging van onderdrukking, afwijzing en vernederingen en voortdurende vervolgingen. Edicten, banvloeken, vervolgingsdecreten, endlösungsbevelen volgen elkaar heel vlug op.
Hun cultuur en hun houding tegenover de maatschappij zijn daardoor sterk getekend.
Deze geschiedenis is op zichzelf reeds een duidelijk appèl om alert te blijven voor een zo humaan mogelijke benadering van deze groepen. Eigenlijk heeft onze samenleving wat goed te maken tegenover deze mensen.
bevorderen van de zelfwaardering voor de eigen cultuur van Voyageurs, Manoesjen en Roms
werken tegen de uitsluitingsmechanismen op sociaal, cultureel en religieus gebied binnen onze samenleving
steunpunt worden van aanklachten tegen racisme i.v.m. onze doelgroep
maatschappelijke dienstverlening
werken aan de huisvestingsmogelijkheden aangepast aan hun nomadische cultuur
bevorderen van de onderwijs- en vormingsmogelijkheden
bevorderen van de wederzijdse cultuur en ontspanningsmogelijkheden
stimuleren van participatiemogelijkheden
hen aanzetten te stappen in de reguliere arbeidsmarkt, vooral als zelfstandige
en als werknemer
meeleven met het gezin - en familiaal leven
scherpe aandacht hebben voor de rechtsbedeling voor onze doelgroep
Onze bedoeling is uitdrukkelijk ‘samenleven’ in wederzijds vertrouwen.
DOELGROEPEN
De Voyageurs
De Voyageur is de meest onbekende onder de zigeuners. Taalkundige sporen van hun Bargoens verwijzen naar de 14de eeuw. Dit is het enige spoor dat zou wijzen op hun afkomst.
Maar hun culturele en religieuze kenmerken wijzen eerder op een diepgaander band met de ‘zigeunercultuur’.

Voyageurs in Vlaanderen zijn Nederlandstalig en vormen hier verreweg de grootste groep.
Andere theorieën doen hen afstammen van de trekkende handelaars en ambachtslui van vroeger. Als verarmde lui uit het begin van de industrialisatie zouden ze de leefwijze van de Manoesjen overgenomen hebben.
Wellicht doen deze theorieën afbreuk aan hun wezen. En verklaart in ieder geval niet waarom ze eigen Bargoens spreken. Bargoens waarvan de sporen veel ouder zijn.
Wat wel waar is, is dat de Voyageurs niet graag in één adem genoemd worden met de Manoesjen en de Roms.
Ze ervaren zichzelf als te onderscheiden van deze voornoemde groepen.
Manoesjen
De zigeunerbevolking die wellicht sinds de 15de eeuw in onze streken en in verschillende landen vertoeft zijn de Manoesjen (Sinti).
Typisch is dat zij naast het Nederlands (Frans – Duits naargelang de regio waar ze verblijven) hun Manoesj-taal spreken en dat ze, de een al wat meer dan de ander, regelmatig in familiegroep op trek gaan.
Ze zouden hoofdzakelijk afkomst zijn van Centraal Europa.

Roms
Deze groep kwam wellicht vanaf midden de 19de eeuw in verschillende golven in ons land aan. Vooral na het afschaffen van de slavernij in Roemenië.
Zij leven sterk nomadisch, hechten grote waarde aan familiale banden en spreken hun eigen Romanes, met als tweede taal het Frans. De jongere generatie beheerst het Nederlands.
In tegenstelling met de twee andere groepen zijn ze het meest zichtbaar.
Veel Belgische Roms wonen meestal nog in wagens.
Verhoudingswijze zijn die het minst in aantal.
Een woordje over de Roma. In officiële teksten vind je de naam Roma voor de Roms die de laatste jaren emigreerden vanuit Oost-Europa. Om het onderscheid te maken met de Roms die in vorige golven toekwamen, kregen ze die gekke naam: Roma. Semantisch is dit onzin en snappen ze dit zelf niet.
Hun statuut is dikwijls die van vluchteling en van mensen zonder papieren. Daardoor is hun toestand heel precair (omdat ze daarenboven ook nog Rom zijn).
Van waar komen ze ?
Gissingen, legenden, romantiek.
Al hetgeen je in encyclopedieën en allerhande naslagwerken vindt over de ‘zigeuner’ behoort tot het domein van die gissingen. Allerlei hypothesen worden gehanteerd en en zo in de media geplaatst: ofwel worden ze gecriminaliseerd of geromantiseerd.
Maar het is toen zoals nu: de eerste ernstige historische studie moet nog verschijnen. Zou er echt geen doktersthesis aan deze doelgroep kunnen gewijd worden?
Wat weten we echt ?
In de 14de eeuw zijn ze massaal opgemerkt in Europa. Dit is een historisch gegeven.
Maar vanwaar kwamen ze?
Misschien waren ze er al veel langer, maar werden slechts opgemerkt door de opkomst van de stadstol. Misschien kwamen ze van ver.
Hypothesen. Ruimte voor veel fantasie, de ene romantischer dan de andere.
Wie behoort tot deze groepen?
Het enige criterium is de zelfidentificatie : wie zichzelf tot Voyageurs, Manoesjen en Roms bekent en zichzelf zo noemt is er één en als hij als dusdanig door de groep erkend wordt.
Het heeft te maken met een zelfgekozen culturele en sociale identiteit. |